Per ignem et aquam

Vrijdag 30 oktober 1992, vandaag exact 30 jaar geleden, was de allerlaatste dag die ik als milicien doorbracht in het Belgisch leger. Afzwaaien heette dat om één of andere reden. De dienstplicht werd kort nadien, ergens begin 1993, door toenmalig minister van Defensie Leo Delcroix opgeschort. Inderdaad, opgeschort en niet afgeschaft. Tot op vandaag spreken we trouwens nog altijd over opschorting en niet afschaffing van de dienstplicht. Ik heb al veel pro’s en contra’s over deze opschorting gehoord en ga me bewust niet uitspreken over de voor- dan wel nadelen van een militaire dienstplicht. Een trauma heb ik er alleszins niet aan overgehouden. Integendeel zelfs.

Ik diende mijn land – zoals het met die uitdrukking trouwens zo mooi verwoord werd – in het 11e Genie Bataljon (11 Gn Bn) in Burcht. Vlakbij Antwerpen dus en dat had vooral te maken met de keuze die ik op voorhand had ingediend bij het ABBL (Armée Belge Belgisch Leger): zo dicht mogelijk bij huis. En inderdaad: Burcht lag op zo’n half uurtje autorijden van mijn toenmalige thuis in Willebroek. Ik herinner me dat je toen ook nog de keuze had uit een kortere diensttijd (je werd dan voor 9 maanden naar Duitsland gestuurd) of een specifieke militaire component (marine, lucht- of landmacht of medische component). Cyber Command bestond toen nog niet, want dan had ik ongetwijfeld die keuze gemaakt.

Door mijn “dichtbij” keuze kwam ik na een week basisopleiding in Peutie, voor 11 maanden terecht als soldaat in de Eerste Compagnie (1 CIE) van het Kwartier 1ste Luitenant Victor Thoumsin in Burcht. En voor wie niet helemaal weet waar genisten zich mee bezig houden: wel, zij bouwen bruggen, voeren reparaties uit, ruimen mijnenvelden en adviseren op het gebied van CBRN-dreigingen (chemisch, biologisch, radiologisch, nucleair).

Fotografiecursus

Na mijn opleiding van 3 maanden tot genist had ik het geluk om te mogen deelnemen aan een zwart/wit fotografiecursus. De kazerne Thoumsin beschikte immers over een doka (donkere kamer) inclusief vergroter, condensor, objectief en de nodige ontwikkelings- en fixatiebaden. Met een analoge, geleende Pentax camera trok ik gedurende een hele voormiddag door het Geniebataljon om gebouwen en medesoldaten op de gevoelige plaat (toen dus nog analoge film) vast te leggen. In de namiddag ging het vervolgens richting doka in de Tweede Compagnie om alles eigenhandig te ontwikkelen. Die (gelukte) foto’s zijn allemaal netjes bewaard gebleven en vind je hieronder terug.

Mocht je jezelf herkennen geef me dan zeker een seintje want na al die jaren ben ik heel veel, zoniet alle namen vergeten. Zelf heb ik de meeste tijd doorgebracht bij de CSM van 1 CIE, destijds bij Adjudant Cleenewerck.